•• Management, advies & coaching ••

Hartmans Netwerk: 20 jaar kwaliteit in openbaar bestuu

In Amerongen werd afgelopen vrijdag 9 december het 20-jarig lustrum gevierd van Hartmans Netwerk. De naam verwijst naar de voormalig gemeentesecretaris van Goes die zich de scholing van jonge ambtenaren  aantrok. Hij startte met het Hartmans Tijdschrift, waarin met vragen en antwoorden  de bestuurspraktijk in beeld werd gebracht. Zijn zoon, griffier van Zeeland, liet een nalatenschap na die momenteel wordt beheerd door de Stichting Fonds Hartman met een vergelijkbaar doel als destijds: vorming en opleiding van jonge ambtenaren.

 

Een 20-tal jonge en geselecteerde werkers in het publieke domein vormen het netwerk en zij bekwamen zich door middel van klassieke en moderne werkvormen in de kwaliteit van het openbaar bestuur. Als er ruimte is voor nieuwe kandidaten wordt daartoe via de gemeentesecretarissen gelegenheid geboden; na een stevige selectie wordt duidelijk wie tot het netwerk mag toetreden.

 

Tijdens de jubileum-bijeenkomst stond als thema centraal de ontwikkeling van ons openbaar bestuur in de richting van de doe-democratie en de gevolgen hiervan voor politiek en bestuur. Gedeputeerde Markink (Gelderland), burgemeester Blase (Vlaardingen), burgemeester Buijs (Boxtel) en bestuurder Rijnland Jeroen Haan (waterschap) gaven hun visies en ervaringen.

 

Het meest intrigerend vond ik de uitspraak van burgemeester Blase, boegbeeld van de beweging Code Oranje, dat het ideaal zou zijn als de gemeenteraad zoveel mogelijk beleidsloos zou zijn. Hij doelde hiermee op het primaat van het maatschappelijk initiatief, dat idealiter zou moeten ontstaan. Dat dit veel vragen oproept is zeker, en persoonlijk kan ik de gedachte niet afschudden dat dit een streven is voor goede tijden en voor gearriveerde burgers. Met andere woorden: was bestuur er niet (ook) om schaarse goederen te verdelen en om lastige omstandigheden het hoofd te bieden vanuit rechtsstatelijke uitgangspunten. Was daarvoor niet juist het politiek primaat noodzakelijk?

 

Duidelijk is dat veel burgers zich niet gehoord voelen, maar was politiek niet steeds ook bedoeld als opdracht voor burgers die staatkundige rechten –en dus ook plichten- hebben?

We gaan het beleven, want Code Oranje heeft veel aandacht, ook van de minister van binnenlandse zaken. Eén ding is zeker: onze jonge ambtenaren krijgen een gecompliceerder context dan ikzelf had in de jaren ’70 van de vorige eeuw, toen ik mijn opgaven inzond aan Hartmans Tijdschrift in de hoop dat zij geselecteerd zouden worden voor plaatsing (hetgeen af en toe warempel gebeurde).

 

Deze gecompliceerder context bevestigt de functie van Hartmans Netwerk!

 

Zie verder: www.hartmansnetwerk.nl

 

Naar het overzicht